Rozdział 13 - Plan Spłaty Długów

Wprowadzenie

Ogłoszenie bankructwa w oparciu o przepisy Rozdziału 13 Prawa Upadłościowego polega na przekształceniu zadłużenia dłużnika, pod nadzorem sądu i  wybierane jest przez dłużników, chcących zachować dom lub samochód i nie dopuścić do ich odebrania. Wnioskujący o ogłoszenie upadłości wykorzystuja pzrepisy Rozdziału 13 także kiedy w krótkim, poprzedzjącym złożenie wniosku okresie ogłosili bankructwo w oparciu o przepisy Rozdziału 7 lub jeśli mają stały, miesięczny dochód, przkraczający ich wydatki o conajmniej $100. Czasami zdarza się, że regulacje Rozdziału 13 dobrowolnie wybierane są przez dłużników, którzy z poczucia obowiązku chcą spłacić część lub wszystkie swoje długi. Konstrukcje prawne zawarte w Rozdziale 13 nie są tak kuszące dla dłużników jak te przewidziane przez Rozdział 7, z powodu obowiązku dokonywania spłat zadłużenia na podstawie stworzonego planu spłat, co istotne należy podkreślić, że wykorzystanie przepisów Rozdziału 13 pozwala na umożenie większej ilości różnorodnych długów aniżeli przepisów Rozdziału 7. Porównaj Rozdział 7 i Rozdział 13, większe umożenia.

Zdolność

Możesz wnioskowć o ogłoszenie bankructwa w oparciu o przepisy Rozdziału 13 Prawa Upadłościowego jeżeli jesteś:

• osobą samotną;
• w związku małżeńskim;
• samodzielnym właścicielem ( Nie korporacją ani spółką) I
• masz stały dochód, który przekracza Twoje miesięczne wydatki przynajmniej o $100 I
• wartość Twoich niezabezpieczonych długów nie przekracza $336,900, a zabezpieczonych długów nie przekracza lub jest równa $1,010,650.

PROCEDURA OGŁOSZENIA BANKRUCTWA W OPARCIU O ROZDZIAŁ 13

Procedura ogłoszenia bankructwa w oparciu o przepisy Rozdziału 13 rozpoczyna się tak samo jak procedura ogłoszenia bankructwa w oparciu o Rozdział 7. Dłużnik musi ukończyć początkowy kurs dla dłużników, pierwszy z dwóch wymogów nałożonych przez Ustawę o Ochronie Klientów i Zapobieganiu Nadużywania Ogłaszania Upadłości z 2005 roku (The Bankruptcy Abuse Prevention and Consumer Protection Act of 2005). Kiedy kurs zostanie ukończony, adwokat dłużnika złoży wniosek, sprawozdanie finansowe i dodatkowe aplikacje wykazujące majątek dłużnika, odpowiedzialność, dochód, wydatki i wierzycieli. Jest bardzo istotne by dłużnik poinformował sąd upadłościowy i kuratora upadłościowego o każdym swoim wierzycielu, w przeciwnym razie dług nie zostanie zaliczony do planu spłaty długu. Tak jak w przypadku Rozdzialu 7, złożenie wniosku o ogłoszenie bankructwa skutkuje „automatycznym zatrzymaniem”, które wymaga od wierzycieli zaprzestania wszelkich kontaktów i dochodzenia wierzytelności. Składanie wniosku o ogłoszenie upadłości jest środkiem często stosowanym przez dłużników, którym ma zostać odebrana nieruchomość (foreclosure), w celu zatrzymania sprzedaży i uniknięcia straty lub odebrania domu.

RATA & OKRES SPŁAT ZGODNIE Z PROPANOWANYM PLANEM SPŁAT NIEZABEZPIECZONYCH WIERZYTELNOŚCI

Wysokość raty i okres spłat zależą od dwóch czynników: (1) dochodu dłużnika w porównaniu do średniego dochodu w stanie, w którym dłużnik zamieszkuje i (2) miesięcznego zbywalnego dochodu dłużnika. Minimalną kwotą jaka musi być zapłacona zgodnie z planem spłat, na rzecz wierzycieli nieposiadających zabezpieczenia dla swoich wierzytelności, jest kwota jaką otrzymaliby wierzyciele, gdyby została przeprowadzona procedura likwidacji w procesie upadłości opartym o przepisy Rozdziału 7. Roszczenia o charakterze pierwszeństwa muszą zostać spłacone w całości niezależnie czy bankructwo ogłaszana jest w oparciu o przepisy Rozdziału 7 czy 13, brane są one pod uwagę przy określaniu miesięcznego, zbywalnego dochodu dłużnika.

Jeżeli dochód dłużnika jest POWYŻEJ średniej, plan musi przewidywać 60 rat (5 lat) na rzecz wierzycieli nieposiadających zabezpieczenia dla swoich wierzytelności, a wysokość raty powinna być równa miesięcznemu zbywalnemu dochodowi dłużnika.
Jeżeli dochód dłużnika jest PONIŻEJ średniej, plan musi przwidywać 36 rat (3 lata) na rzecz wierzycieli nieposiadających zabezpieczenia dla swoich wierzytelności, w wysokość raty powinna być równa miesięcznemu, zbywalnemu dochodowi dłużnika.
Kiedy wysokość raty zostanie obliczona, zosatnie umieszczona w proponowanym planie spłat przedkładanym sądowi upadłościowemi oraz kuratorowi upadłościowemu. Kurator zobowiązany jest do przeanalizowania planu i ustalenia czy został on przygotowany w dobrej wierze i czy powinnien zostać zatwierdzony przez sąd upadłościowy. Jeżeli kurator nie wniesie sprzeciwu przeciwko planowi, sąd upadłościowy zatwierdzi go. Zakładając, ze kurator nie wniesie sprzeciwu, sędzia rozpatrując sprawę dokana ostatecznych ustaleń w przedmiocie zatwierdzenia planu. Wierzyciele dłużnika także są uprawnieni do wyrażenia sprzeciwu względem proponowanego planu spłat, ale zakładając że sąd zatwierdzi plan spłat, wierzyciele są związani decyzją sądu.

Kiedy plan zostanie zatwierdzony, dłużnik będzie dokonywał spłat rat bezpośrednio kuratorowi upadłościowemu, który będzie samodzielnie przekazywał wierzycielom należne im sumy pieniężne i będzie odpowiedzialny za to by otrzymali je zgodnie z planem spłat.

OGRANICZENIA W CZASIE OKRESU SPŁAT DOKONYWANYCH
W OPARCIU O ROZDZIAŁ 13

Kiedy plan spłat zgodny z przepisami Rozdziału 13 zostanie potwierdzony i dłużnik rozpocznie spłacanie rat zgodnie z nim, on lub ona musi być ostrożny żeby nie robić określonych rzeczy, które naruszyłyby warunki ogłoszenia bankructwa. Oczywistą sprawą jest, że dłużnik musi dokonywać wszystkich płatności kuratorowi w przewidzianym terminie. Istnieją także pewne ograniczenia dotyczące operacji finansowych, których może się podejmować dłużnik.  Dłużnik bez zgody sądu nie powinien dokonywać żadnych zakupów, które mogą wygenerować istotny, nowy dług. Na przykład, dłużnik powinien uzyskać zgodę sądu przed zakupem nowego samochodu lub domu. Jeżeli dłużnik nie jest pewny czy dane zachowanie jest zakazane, zawsze lepiej jest zasięgnąć rady jego lub jej adwokata przed podjęciem kroków, które mogą narazić stan postępowania upadłościowego.

UMAŻALNE & NIEUMAŻALNE DŁUGI ZGODNIE Z PRZEPISAMI ROZDZIAŁU 13

Rozdział 13 uwalnia dłużnika od większej ilości długów niż Rozdział 7, dlatego łatwiej jest wyliczyć długi z których dłużnicy ogłaszający bankructwo w oparciu o Rozdział 13 NIE ZOSTANĄ ZWOLNIENI. Należą do nich:

• kredyty studenckie;
• alimenty;
• wcześniejsze podatki, jeśli nie zostało złożone sprawozdanie podatkowe;
• długi powstałe w wyniku orzeczenia sądu zobowiązującego do zapłacenia sum piniężnych za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym (DUI);
• dlugi powstałe z tytułu odebrania mienia;
• określone kary.